Búðu til Finland vegabréfs-/vegabréfsáritunarmynd á netinu

Skref 1: Taktu vegabréfsmynd með snjallsíma eða stafrænni myndavél.

• Taktu myndina fyrir framan einlitan bakgrunn, t.d. hvítan vegg eða skjá.
• Gakktu úr skugga um að engir aðrir hlutir séu í bakgrunninum.
• Gakktu úr skugga um að engir skuggar séu á andlitinu eða bakgrunninum.
• Staðsettu myndavélina í sömu hæð og höfuðið.
• Axlir eiga að sjást og nóg pláss á að vera í kringum höfuðið svo hægt sé að skera myndina til.

Skref 2: Hlaðið upp myndinni til að búa til mynd í vegabréfsstærð.

Hlaða inn mynd til að fá mynd af vegabréfsáritun til Finnlands

Smelltu hér ef þú vilt taka vegabréfs-/vegabréfsáritunarmyndir fyrir önnur lönd.

Stærð og kröfur um vegabréfsmynd

• Myndastærðin verður að vera 36 mm x 47 mm.
• Stærð ljósmyndar sem afhent er rafrænt verður að vera nákvæmlega 500 x 653 pixlar. Frávik upp á jafnvel einn pixla eru ekki leyfð.
• Ljósmyndin getur verið svart-hvít eða lituð.

Fleiri reglur um vegabréfsáritunar-/vegabréfsáritunarmyndir, leiðbeiningar, forskriftir og dæmi um myndir

Ljósmyndasnið

• Ljósmyndin getur verið svart-hvít eða lituð.
• Stærð ljósmyndar sem afhent er rafrænt verður að vera nákvæmlega 500 x 653 pixlar. Frávik upp á jafnvel einn pixla eru ekki leyfð.
• Rafrænt afhent ljósmynd verður að vera vistuð á JPEG-sniði (ekki JPEG2000); skráarendingin getur verið annað hvort .jpg eða .jpeg.
• Hámarks leyfileg skráarstærð rafrænt afhentrar ljósmyndar er 250 kílóbæt.
• Ljósmyndin má ekki innihalda JPEG-myndir sem orsakast af ofþjöppun (þjöppunarmyndir, mynd 3).

• Myndin má ekki vera eldri en sex mánaða.
• Ekki má breyta ljósmyndinni þannig að jafnvel minnstu smáatriði í útliti viðfangsefnisins breytist, eða þannig að breytingarnar geti vakið grunsemdir um áreiðanleika ljósmyndarinnar sem gætu haft áhrif á notkun skjalsins. Stafræn förðun er ekki leyfð.
• Myndin verður að vera skörp og í fókus yfir allt andlitssvæðið; hún má ekki vera óskýr eða kornótt. Þetta mál fjallar um margar mismunandi gerðir af villum.
• Myndin gæti orðið óskýr eða óskýr ef myndavélin hefur ekki verið rétt stillt á viðfangsefnið. (Mynd 5)
• Léleg upplausn myndavélarinnar veldur kornóttleika og dregur úr smáatriðum. (Mynd 6)
• Birtuskil ljósmyndarinnar geta verið svo mikil að smáatriði glatast.
• Ljósmyndin má ekki innihalda litavillur (mynd 7). Til dæmis er ljósmyndin leysigeislagrafin sem grátóna á upplýsingasíðu vegabréfsins, en hún er vistuð á örgjörvanum í lit ef upprunalega ljósmyndin er í lit.
• Ljósmyndin má ekki hafa sjónræna eða aðra röskun á raunverulegum andlitshlutföllum, sem myndi gera það erfiðara að bera kennsl á viðfangsefnið sjónrænt eða vélrænt. (Myndir 8 og 9)
  Þar sem brennivíddin er of stutt er í flestum tilfellum ekki hægt að nota farsíma- og spjaldtölvumyndavélar til að taka ljósmyndir sem uppfylla kröfurnar. Þegar brennivíddin er of stutt munu nefið og aðrir miðhlutar andlitsdrættir líta of stórir út miðað við aðra andlitsdrætti á vegabréfsmyndinni.
• Bestu niðurstöðurnar fást með því að nota fjarlinsu með 90–130 mm brennivídd, sem jafngildir 35 mm, og ljósmyndina tekin úr nægilegri fjarlægð.

• Upphafspunkturinn er að höfuð viðfangsefnisins sé í miðju myndarinnar og að bæði andlit og axlir snúi beint að myndavélinni.
• Höfuðið verður að vera beint. Höfuðið má ekki halla til hliðanna, fram eða aftur. Andlitið og augnlínan verða að snúa beint að myndavélinni.
• Myndin verður að vera tekin beint að framan. Myndin má ekki vera tekin að ofan, neðan eða frá hliðinni.
• Axlir viðfangsefnisins verða að vera í beinni línu við andlitið, þ.e. hornréttar á myndavélina. Ekki er leyfilegt að taka andlitsmyndir, þar sem viðfangsefnið horfir á myndavélina yfir öxlina. (Mynd 16)
• Þessum kröfum um líkamsstöðu má víkja frá vegna læknisfræðilegra ástæðna. Í slíkum tilfellum verður tekin ljósmynd sem gerir best kleift að bera kennsl á viðfangsefnið. Ef viðfangsefnið getur ekki haldið höfðinu beinu ætti að ná réttri staðsetningu með því að breyta stöðu myndavélarinnar.
• Ekki er hægt að krefjast þess að bæði eyru sýni jafnt á ljósmyndinni, þar sem annað eyrað getur verið náttúrulega lengra aftur, minna eða af annarri stærð.

• Lýsingin verður að vera jöfn yfir allt andlitið: engir skuggar mega vera sjáanlegir á andlitinu eða í bakgrunni og engin svæði mega vera oflýst vegna of mikils ljóss. (Myndir 21 og 22)
• Lýsingin má ekki valda rauðum augum.
• Liturinn á lýsingunni verður að vera náttúrulegur, ekki blár eða rauðleitur, til dæmis.
• Ljósmyndin má hvorki vera oflýst né vanlýst. (Myndir 24 og 25)

• Andlitsdrætturinn verður að vera hlutlaus.
• Munnur viðfangsefnisins má ekki vera opinn. Ef um mjög ung börn er að ræða má leyfa einhverja svigrúm varðandi þessa reglu, en jafnvel þá má munnurinn aðeins vera örlítið opinn.
• Augun verða að vera opin og viðfangsefnið má ekki kippast við. Augun, jafnvel lítilla barna, mega ekki vera lokuð.
• Allt andlitið verður að vera sýnilegt. Til dæmis mega fylgihlutir eða hár ekki hylja andlitið. Sérstaklega skal huga að því að augun séu sýnileg. Á ljósmynd 29 af fyrirsætunni hylja umgjörð gleraugnanna að hluta augu viðtakandans; í dæmi 30 eru það ljósendurskin sem gera þetta; og í dæmi 31 er þetta gert af umgjörðunum og skugga sem hárið veldur. Öruggasta ráðið er að enginn hluti umgjörðarinnar sé nálægt augunum. Að auki mega umgjörðin ekki vera svo þykk að hún geri það erfiðara að greina andlitsdrætti. Gleraugun er alltaf hægt að taka af fyrir ljósmyndunina.
• Dökk gleraugu og augntappar mega aðeins vera notaðir af læknisfræðilegum ástæðum.
• Höfuðfatnaður er ekki leyfður á myndinni nema af trúarlegum eða læknisfræðilegum ástæðum. Höfuðfatnaðurinn má þó ekki hylja eða varpa skugga á andlitið.
• Viðkomandi má bera hárkollu ef hann eða hún notar hana daglega, til dæmis af læknisfræðilegum ástæðum. Sömu reglur gilda um hárkollur og um ekta hár, þ.e. þær mega ekki hylja andlitið, sérstaklega ekki augun.
• Sá sem tekur vegabréfsmynd má vera með förðun ef það gerir það ekki erfiðara að bera kennsl á viðkomandi. Það er ómögulegt að setja tæmandi reglur um förðun; þess í stað verður að meta áhrif förðunar í hverju tilviki fyrir sig.

• Bakgrunnurinn verður að vera einlitur og flatur.
• Bakgrunnslitur verður að vera ljós og hlutlaus.
• Engir skuggar mega vera sjáanlegir í bakgrunni.
• Andlit, hár og föt viðfangsefnisins verða að skera sig greinilega úr bakgrunni.
• Engir aðrir einstaklingar eða hlutir mega vera sýnilegir. Lítið barn má vera stutt en enginn hluti af viðkomandi má sjást á ljósmyndinni.

Hladdu upp mynd til að búa til finnskt vegabréfsmynd

Heimildir

• https://www.poliisi.fi/